Suphanida's profile:"-": e_GifT_Ba :"-":PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 27 ครึ่งหนึ่ง
June 25 ไม่ไหวทนถึงเพื่อน ๆ
อย่างที่เพื่อน ๆ รู้ ชั้นได้งานแล้ว
ทำอยุ่ในเครือของดับเบิ้ลเอ
ตอนแรกที่ได้ก็ดีใจนะ ล่ะก็ทำใจไว้แล้ว
เรื่องที่ต้องไปทำที่บางปะกง
แต่..... สิ่งไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้นกะชั้นมากมาย
มันเลวร้ายก็ที่ชั้นคิดเยอะมากกกก
ไปทำงานวันแรกชั้นคิดเรื่องลาออกเลยอะ
ร้องไห้กลับบ้านเลย ม่ายเอาแล้ว ม่ายทำแล้ววววว
แต่พอตั้งสติได้ก็ เอาว่ะ สู้สักตั้ง
ทำ ๆ ไปก่อนสักเดือน เอาเงินเดือนก่อน
แล้วก็จะออก ครายก็ห้ามมะได้
มันผิดคาดทุกอย่างอะ
ไม่มีอะไร นอกจากมอเตอร์เวย์ เศร้ามาก
ร้านเนทก็มะมี ห้างฯ ก็มะมี กำ ๆ
ซ้ำร้าย สิ่งที่เกี่ยวกะบริษัทที่เรารู้มา
ว่าเราจะได้สิทธิอะไรบ้างอะ
ดันเป็นสิทธิที่เด็ก TOP 5 เท่านั้นที่จะได้
เวร มั่ก มาก เออ ชั้นมันผิดที่เอนท์ไม่ติดอะ
อะไรบ้างอะเหรอ
1. เงินเดือนได้มะเท่ากัน เค้าได้เยอะกว่าหลายพันอะ
2. เงินกันดาร , เงิน ตจว. เราไม่ได้ เค้าได้
3. ที่พัก เค้าได้พักที่ดีกว่า
(ใกล้ TOPS ด้วย หรูสุดแล้วสำหรับที่นั้น)
ตอนนี้รู้เท่านี้ เพราะเพิ่งไปทำงานได้ 2 วัน
แต่เด๋วคงรู้เยอะกว่านี้
มาในส่วนที่เป็นที่ทำงานนะ
เวลาไปทำงานถ้าไม่มีรถเป็นของตัวเอง
ก็ต้องอาศัยไปรถ 2 แถว เหมือนรถรับส่ง
นักเรียนแถวบ้าน ไปพร้อมกันกลับพร้อมกัน
เค้าคิดเดือนละ 300 บาท
ส่วนที่กินข้าวของที่ทำงาน มีร้านเดียว
เลือกไม่ได้ ถ้าจะเลือกก็เลือกได้แค่
กิน กะ ไม่กิน
ทำงาน 6 วัน ตั้งแต่ 8.00-17.00
นานมาก เงินโอ.ที.ก็มะมี
แถมวันหยุดก็ไม่ได้หยุดเหมือนปฏิทินเลย
วันเข้าพรรษาเราไม่ได้หยุดอะ
ได้หยุดแค่วันที่ 10 กค อะ ยิ่งพูดยิ่งเศร้า
ส่งเรื่องที่พัก
ชั้นได้พักกะใครก้ไม่รู้
ขอเค้าอยู่กะเพื่อนก็มีแนวโน้วว่าจะไมได้
เนื่องจากทำงานคนล่ะแผนกกัน กำจิง
ห้องก้กว้างดี แต่พี่ที่เค้าอยู่ อยู่ก่อนอะ
เค้ามีไลฟ์สไตล์ มะเหมือนกันอะ
ห้องน้ำ แหยง ๆ ยังไงไม่รู่อะ
ชั้นทำใจตั้งนานกว่าจะกล้าไปอาบน้ำ
เอาว่ะ นี้ยังไม่หมดนะ
ไม่ต้องห่วง ชั้นออกแน่
เมื่อวานเพิ่งไปสอบแบงค์มา
2 แบงค์ ต้องได้สักแบงค์ล่ะ
แล้ววันที่ 18 กค. สอบสัมภาษณ์
ทรัพย์สินฯ รอบ 2 เอาว่ะ
เงินเดือนได้ใกล้ ๆ กันเลย
ชั้นมาทำงานราชการไม่ได้กว่าเหรอ
ทำงาน 5 วัน เลิกงาน 16.30
หยุดเหมือนชาวบ้านเค้า
ได้อันไหนก่อน ชั้นก็ไปเลยอะ June 14 อีกครั้งที่ประทับใจ 12 มิ.ย. 49วันนี้มีนัดกะจ๋าไว้ว่าจะไปดูไฟที่ราชดำเนินกัน
ก็เลยนัดเจอกันตอน บ่ายโมงที่อนุสาวรีย์ชัยฯ
เพราะจ๋าอยากไปดูขบวนเรือฯด้วย
โห..... คนเยอะมาก ๆ ไม่รู้จะบอกว่าไงดี
เดินหาที่ดูเรือ ไม่ได้เลย
เดินรอบ มธ.ได้รอบใหญ่ ๆ รอบนึงอะ
สุดท้ายก็ได้ที่ดูกัน คือ ที่ใต้สะพานปิ่นเกล้าฝั่งธนฯ
ในฐานะที่เราเคยดูแล้วก็เลยให้จ๋าปีนป่าย
พยายามหาที่ดูเอาเอง ส่วนเราก็ไปนั่งรอด้านหลัง
ที่ไม่ค่อยมีคนอยู่ จะได้หายใจสะดวกหน่อย
เสร็จจากดูขบวนเรือ ก็ข้ามกลับมาฝั่งพระนคร
จะได้ดูไฟกันต่อ แต่มะทันได้ดูอะ
ตำรวจก็บอกให้รีบ ๆ เดิน เพราะเดี๋ยวเค้าจะปิดถนนกัน
เพื่อเตรียมเส้นทางเสด็จกลับของราชวงศ์ทุกราชวงศ์
พวกเราก็ตื่นเต้นซิ ดีใจอะ ก็เลยรีบเดินไปหาที่นั่งกัน
เพราะบนฟุตบาธฝั่งกองสลากฯ เค้านั่งกันหมดแล้ว
โชคดีนะที่ไปเจอพิมพ์กะน้าพัน ก็เลยได้มีที่นั่ง
แล้วอยู่ ๆ ตำรวจก็บอกว่าให้นั่งบนถนนได้
เท่านั้นล่ะ วิ่งไม่คิดชีวิตเลย เอาจนได้นั่งหน้าสุดอะ
นั่งกันตั้งแต่ยังไม่ 1 ทุ่ม แต่ขบวนเสด็จขบวนแรก
มาตอนประมาณ 2 ทุ่มกว่า ๆ แล้วก็ต้องรอส่งเสด็จ
ให้ครบทั้ง 25 ประเทศก่อน แล้วจึงจะปิดท้ายด้วย
ขบวนเสด็จของราชวงศ์ไทย
โห...ปลื้มมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ได้เห็นในหลวง , พระราชินี
แล้วก็พระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์เลย
ดีใจมาก บอกไม่ถูกเลยไม่คิดว่าจะได้เห็นใกล้ขนาดนี้
ขนลุก น้ำตาซึมกันถ้วนหน้า
แม้จะเห็นแค่แว้บเดียวก็ดีใจแล้ว
ชีวิตนี้ได้มีโอกาสอย่างนี้ก็ถือเป็นบุญมากแล้ว
 เสร็จจากส่งเสด็จแล้ว
ก็เริ่มทำการเดินดูไฟกัน สวยมาก ๆ
ใครอยู่ใกล้ ๆ แล้วไม่ได้ดูนะ ไม่รู้จะบอกว่าน่าเสียดายยังไงแล้ว
ซุ้มเยอะมาก กทม.เค้าจะมีคู่มือดูซุ้มไว้แจกให้ด้วย
จะได้เดินดูให้ถ้วนทั่ว ไม่ขาดตกกันสักซุ้มเลย
ก็เดินกันจากกองสลากไปเรื่อย ๆ
จนถึงอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
เข้า ถ.ราชดำเนินกลาง เดินกันไปเรื่อย จนถึงลานพระรูปฯ
ถ่ายรูปกันจนแบตฯ หมดอะ หนุกมาก
ไหว้พระรูปฯ ขอพรกันเสร็จก็เดินออกมาทาง
วัดเบญจมบพิตรตรงไปถึงวังจิตรลดาฯ
แล้วก็มะไหวแล้ว เพราะปวดฉี่มาก
เดินต่อไปอาจตายได้ อีกอย่าง
วันนี้ก็เดินกันไปไม่มากไม่น้อย แค่ 9 ชั่วโมงเอง
ดีใจที่ได้เกิดมาอยู่ในแผ่นดินของพระองค์
ครั้งนึง...เมื่อได้อยู่ในสายพระเนตรของพระองค์เมื่อวันที่ 9 มิ.ย.49 ที่ผ่านมานี้
ภาพเหตุการณ์ทุกภาพคงยังอยู่ในใจ
ในความรู้สึกของทุก ๆ คนเป็นอย่างดี
เราเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ยังจำภาพเหล่านั้นได้ดี
และจะไม่มีวันลืมได้เลยถึงบรรยากาศต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น
ในวันที่ 9 เราไปถึงลานพระรูปตั้งแต่ 6 โมงเช้า
แต่อาจจะช้าไปสำหรับใครอีกหลาย ๆ คน
เพราะเมื่อเราไปถึง มีคนอยู่ที่นั้นแล้วนับไม่ถ้วนเลย
เราโชคดีมาก ๆ ที่ได้เข้าไปถึงในลานพระรูปฯ
ซึ่งอยู่ห่างจากพระที่นั่งฯ ประมาณ 700 เมตร คงจะได้
อากาศในวันนั้นถือว่าร้อนมาก แต่ไม่มีใครหวั่นเลย
ทุกคนตั้งใจกันมาก ๆ ( ใครไปมาคงรู้สึกได้ )
เมื่อพิธีการเริ่ม อากาศก็เริ่มดีขึ้น ไม่มีแดดเลย
มีลมพัดมาทำให้ทุกคนรู้สึกดีขึ้น เหลือเชื่อมาก
ทุกคนที่ลานพระรูปฯ ตั้งใจดูพิธีการ
โดยผ่านโปรเจ็คเตอร์ด้านนอก และเมื่อถึงเวลา
ที่ในหลวง เสด็จออกมหาสมาคม ณ สีหบัญชร
เป็นภาพที่ทุกคนประทับใจมาก หลายคนถึงกับร้องไห้กันเลย
ถึงแม้จะมองเห็นพระองค์ได้ไม่ชัดนัก
แต่ทุกคนก็ดีใจที่ได้มาอยู่ ณ ที่ตรงนี้ ในวันสำคัญอย่างนี้
บรรยากาศตอนนั้น ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยนอกจาก
"ทรงพระเจริญ"
ที่ดังมาก ๆ ขนลุกเลย ในตอนนั้นไม่มีใครสนใจเลย
ว่าเวลากี่โมงแล้ว พวกเรามาอยู่ตรงนี้กันนานเท่าไหร่
เมื่อทุกคนได้เห็นพระองค์ ความรู้สึกทุกสิ่งอย่างได้หายไป
มีเพียงความรู้สึกปลื้มใจ ดีใจ ตื้นตันใจ
แม้จะไกลตา แต่ใกล้ใจเป็นที่สุด
ดีใจที่ครั้งนึงในชีวิตได้มีโอกาสอยู่ในสายพระเนตรของพระองค์
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
|
|
|
