Suphanida 的个人资料:"-": e_GifT_Ba :"-":照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
8月4日 count down!!!!<div><embed src="http://widget-cb.slide.com/widgets/slideticker.swf" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" scale="noscale" salign="l" wmode="transparent" flashvars="cy=h5&il=1&channel=504403158269038539&site=widget-cb.slide.com" style="width:500px;height:395px" name="flashticker" align="middle"/><div style="width:500px;text-align:left;"><a href="http://www.slide.com/pivot?cy=h5&ad=1&id=504403158269038539&map=1" target="_blank"><img src="http://widget-cb.slide.com/p1/504403158269038539/h5_t035_v000_a001_f00/images/xslide1.gif" border="0" ismap="ismap" /></a> <a href="http://www.slide.com/pivot?cy=h5&ad=1&id=504403158269038539&map=2" target="_blank"><img src="http://widget-cb.slide.com/p2/504403158269038539/h5_t035_v000_a001_f00/images/xslide2.gif" border="0" ismap="ismap" /></a></div></div>
ช่วงนี้กะลังอยู่ในช่วงของการนับถอยหลังแล้วววววว
ทั้งเรื่องวู้ดดี้จะรับปริญญา แล้วได้เจอกะเพื่อน ๆ
และก็เรื่องสอบ TA ด้วยหลังจากวู้ดดีรับปริญญาแค่ไม่กี่วัน
เฮ้อออออ
อ่านหนังสือไม่ถึงไหนเลย เศร้า ๆ ๆ ๆ
ไม่ผ่านอีกตายแน่ ๆ
สู้ ๆ
ต้องตั้งใจอย่างแรง ๆ
เพื่อน ๆ ไว้เจอกันนะ
หมูอาร์มเรื่องของหายไม่ต้องเครียด
ชั้นทำนายให้ เค้าว่ากันว่าของหายจะได้คืน (มั้ง)
รักนะ 7月14日 คิดถึงห่างหายหน้าไปจากการอัพสเปซเป็นชาติเลย
คิดถึงจังงง
คงสบายดีกันถ้วนหน้าเนอะ
ตอนนี้ก้เครียดนิดหน่อยเนื่องจาก
กะลังตกอยู่ในภาวะกดดันอย่างแรงจากที่บ้าน
ว่าเมื่อไหร่จะสอบตรวจสอบบัญชีผ่านซะที
เศร้ามาก โดนบ่นทั้งวันเลย
เฮ้อออ เศร้า เอาวะ จะปฏิวัติตัวเองใหม่
จะลองสอบอีกสักตั้ง ครั้งนี้เอาแบบตั้งใจเลย
จะได้รู้ไปว่ายังมีอะไรที่เกินความตั้งใจอีก
อวยพรให้ด้วยนะ นะ
วันนี้นั่งดูรูปที่ไปเที่ยวทั้งเกาะช้างและก็ชะอำ
สวยจังเลยอะ
อยากไปเที่ยวอีกจังเลย
ครั้งต่อไปขอเสม็ดนะคับเพื่อน ๆ
อยากไปมากกกกก
เพื่อน ๆ เพื่อนกิฟท์อยากได้คลิปที่เกาะช้างอะ
ใครก็ได้โปรดส่งมาให้หน่อยนะ
ดูแลตัวเอง ดูแลหัวใจตัวเองกันให้แข็งแรงดี ๆ นะ
อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ใจคนเลยเหงาง่าย อาจเปลี่ยนแปลงได้บ่อยกว่าอากาศ
รักคับ 3月11日 คนเราจะเจอเรื่องแย่ ๆ ได้วันนึงสักกี่เรื่องเคยรู้สึกกันบ้างมั้ยว่าเหตุการณ์อย่างนี้ต้องเกิดแน่เลย
แล้วมันก็เกิดขึ้นจริง ๆ
เรารู้สึกมาหลายวันล่ะ สังหรณ์ใจว่าโทรศัพท์จะหายแน่ ๆ เลย
แล้วก็ยังคิดเลยว่า ถ้าโทรศัพท์หายจริงจะทำไงดี
เพราะจำเบอร์ใครไม่ค่อยได้ เนื่องจากเปลี่ยนกันบ่อยมากก
บางเบอร์ก็เพิ่งจะได้มา จำก็จำไม่ได้
เราก็ยังเอาโทรศัพท์มานั่งดูเบอร์เล่น ๆ
พยายามจะดูจะจำเบอร์ที่สนิท ๆ ให้ได้ให้หมด
แต่ก็โคตรเยอะเลย แถมมีเบอร์ติดต่อที่พักที่เสม็ดอีก กำจิง ๆ
ก็เลยคิดว่าเอานา มันคงไม่แย่
ขนาดโทรศัพท์หาย เบอร์หายหมด หลังจากโทรศัพท์เพิ่งตกน้ำไปเมื่อวันก่อน
แต่เรื่อง ของเรื่องก็เกิดขึ้นจริง ๆ
โทรศัพท์หายยยยยยยย ไปแย้วววววววววว คงหายที่ จตุจักรมั้ง คงโดนมือดีล้วงไป
ก็พยายามมองแง่ดีไปว่า ดีนะที่เครื่องโน่นตกน้ำ
แล้วส่งซ่อมอยู่ ทำให้เครื่องนี้เป็นเครื่องที่หายแทน
คิดว่าดีนะที่กระเป๋าถือรก ทำให้กระเป๋าตังค์ยังอยู่
ยังคิดเลยว่เจอเฉียงที่จตุจักร เดี๋ยวไปถึงเอสพลานาสจะโทรไปหาหมูอาร์มซะหน่อย
แต่พอจะโทรจริง ๆ เอ่ออออออ
โทรศัพท์ไปไหนว่ะ แล้วทำไมกระเป๋าซิปเปิดอยู่
เริ่มรู้ชะตากรรม แล้ว คิดไรไม่ค่อยออกแล้วววว
แล้วก็เลยต้องย้อนกลับไปคิดว่า มีแต่คนทักว่าช่วงนี้จะมีเรื่องไม่ดี
ดูแลตัวเองดี ๆ ไม่งั้นอาจต้องเข้าโรงพยาบาลได้
เลยเริ่มรู้สึกแย่ ต่อมความรู้สึกเริ่มต่ำลงมากก
รับรู้อะไรไม่ค่อยได้ รู้สึกแย่ไปหมดดด
พร้อมจะเสียใจ พร้อมจะร้องไห้ได้ทุกเมื่อเลยยย
โดนอะไรนิด ๆ หน่อย ๆ ก็จะรู้สึกว่า อีกแล้วเหรอ
ไม่ไหวแล้วนะ วันนี้เยอะพอแล้ว รับไม่ไหวแล้วววววจริง ๆ
ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย
เมื่อไรช่วงเวลานี้จะผ่านพ้นไป
P.S. เพื่อน ๆ ถ้ากรุณานะ ช่วงส่งเบอร์โทรฯ ของเพื่อน ๆ มาให้เราที
เราไม่มีเบอร์ใครเลย เหมือนนับหนึ่งใหม่เลย
3月5日 เหมือนเดิมนะเคยรู้สึกแบบนี้กันมั้ย
อยู่ ๆ ก็อยากจะคุยกับใครคนนึง แล้วก็ตัดสินใจโทรไป
โดยไม่รู้ว่าปลายสายเค้าจะคุยกับเรารึเปล่า
แต่เมื่อมันไม่แย่อย่างที่เราคิด เค้ายินดีที่จะคุยกับเรา
มันทำให้เรารู้สึกดีมากกว่าที่จะรู้สึกได้
เมื่อคืนตัดสินใจโทรหา คิดอยู่ตั้งนานว่าจะโทรไปดีมั้ย
กลัวว่าเธอจะไม่คุยด้วย แต่สิ่งที่กลัวในตอนแรกก็หายไป
เมื่อรู้สึกว่าเธอเต็มใจจะคุยด้วย ดีใจนะ
นานแล้วที่ไม่ได้คุยกันอย่างนี้ ได้คุยกันตั้งหลายเรื่อง
รู้สึกได้อยู่ใกล้กันขึ้นมาตั้งเยอะ
ทำให้รู้สึกว่าเธอยังเหมือนเดิม เธอก็คือเธอ
ที่เคยคุย เคยเล่นด้วยกันยังไงก็ยังเหมือนเดิม
เธออาจจะเป็นแบบนี้กับทุกคนที่เธอรู้จัก
แต่สิ่งที่ได้รับมากกว่าการได้คุยกัน คือทำให้สิ่งที่เคยคิดอยู่ในใจ
ไม่ว่าจะคิดว่าเธอไม่อยากคุยด้วย หรือเธอรำคาญ ได้หายไปทุกทีที่ได้คุยกัน
ได้รู้ว่าเธอสบายดี มีความสุขดีอยู่กับเพื่อน ๆ ก็ดีใจนะ
แต่ดูแลตัวเองบ้าง อะไรที่ไม่ดีก็รู้อยู่ ให้น้อย ๆ ลงก็ดีนะ
ในวันนี้สิ่งที่อยากจะบอก พี่คิดว่าเธอรู้มาตลอดว่าหมายถึงอะไร
พี่เคยรู้สึกยังไงวันนี้ก็ยังเหมือนเดิม อาจจะมีบ้างที่ไม่ได้คิดถึง
แต่ไม่เคยรู้สึกดีน้อยลง หรือเปลี่ยนแปลงไปเลย
เหมือนเดิมนะ
พี่สาวของเธอ
2月25日 เสม็ด เสม็ด...จะไปเสม็ดให้...ทุกรายเพื่อน ๆ คับ
อยากให้ถึง พฤษภา ไวๆ จัง จะได้ไปเสม็ดแล้ว
เอาจริงจังนะ ห้ามเบี้ยว ห้ามชิ่ง กันนะ อยากให้ไปกันครบ ๆ
จะซุกหัวนอนกันที่ไหน จะไปยังไง จะไปทำอะไรกันบ้าง โปรดแจ้งด่วน ๆ คับ
จะได้เตรียมการกันล่วงหน้า อยากไปมาก ๆๆๆๆ
จะดำน้ำกัน จะตกปลาหมึกกัน หรือไปทำกิจกรรมอย่างอื่น
ลองดูในเมล์ที่ส่งให้ดูนะมติกลุ่มเป็ฯไงก็เอางั้นล่ะ
แค่คิดก็คงสนุกแล้วอะ น้ำผึ้งมาถึงวันที่ 3 พ.ค.
แล้วเราจะไปกันวันเสาร์ที่ 5 กลับมาวันจันทร์ที่ 7 ตกลงมั้ย
เน่าไหวมั้ย บอกได้นะ แต่ถ้าเป็นวันอื่น เพื่อน ๆ ก็ไม่ว่างแล้วอะ ก็เท่านั้นเอง
ไม่เน้นนอน เน้นเที่ยวกันล่ะกันนะ
น้ำผึ้ง คอนเฟิร์มที่พักมาแล้วล่ะ ที่นึงเพื่อน ๆ ที่หาด วงเดือน
คนอื่น มีความเห็นเป็นเช่นไรก็บอกมา จะรอคำตอบนะ นะ
ตอบช้าที่พักเต็ม อด ไม่รู้นะ
อ้อ ๆ ใครไปไม่ไป บอกด้วย เอาแบบชัวร์ ๆ
จะได้หาที่พัก กะจองทุกสิ่งอย่างให้ครบคน นะ นะ
2月21日 "คนกลาง"ได้รู้ข่าวเขาทำเธอให้เสียใจ
ไม่รู้ครั้งที่เท่าไหร่ที่ตัวฉันได้ยิน แต่เกินจะฟังแล้ว ต้องขอไปเป็นคนกลางระหว่างตัวเขาและเธอ แม้ดูไม่ควร แต่... คนดีๆ อย่างเธอ ต้องเจอกับรักลวงๆ อย่างนั้น ดูมันเป็นอะไรที่มันก็ไม่ควรเหมือนกัน จบเรื่องนี้ จะโกรธ จะเกลียดฉัน มันก็แล้วแต่เธอ แค่จะเตือนให้เขารู้ตัวสักครั้ง หากว่าเขายังทำเธอเจ็บช้ำ จะต้องเจออะไร จากคนเฝ้าดูไกลๆ อย่างฉัน ไม่หวังเลยเรื่องให้เธอต้องรักกัน ก็รู้ฉันไม่ได้ดีกว่าตัวเขาเท่าไหร่ ห่วงเธอก็แค่นั้น หมดเรื่องที่คิดจะทำ เธอไม่ต้องไล่ฉันไป เดี๋ยวจะไปเอง ก็..คนดีๆ อย่างเธอต้องเจอกับรักลวงๆ อย่างนั้น ดูมันเป็นอะไรที่มันก็ไม่ควรเหมือนกัน จบเรื่องนี้ จะโกรธ จะเกลียดฉัน มันก็แล้วแต่เธอ แค่จะเตือนให้เขารู้ตัวสักครั้ง หากว่าเขายังทำเธอเจ็บช้ำ จะต้องเจออะไร จากคนเฝ้าดูไกลๆ อย่างฉัน จะต้องเจออะไร จากคนเฝ้าดูไกลๆ อย่างฉัน.... ฟังแล้วโดนก็เลยอยากให้เพื่อน ๆ ที่ตกอยู่ในสถานการณ์นี้ได้รู้ ได้คิด ได้เข้าใจ ว่าคน ๆ นึงอยากเป็นคนกลาง
ให้จังเลย จะได้ดีกว่านี้ซะที
รักเพื่อน ๆ มายมาย ไม่รู้จะบอกว่าไงดี
ไม่ได้อัพซะนานเลย
ไว้เจอกันนะ
10月15日 NEVER ...... ไม่เคยอาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน แต่ละวันผ่านไปดูเหมือนเธอมีใจ แต่ไม่รู้ทำไม ว่าลึกๆข้างใน มันปวดร้าวและรู้สึกได้กับความเฉยชา ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจมันยิ่งรับรู้ความจริง ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป... ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจมันยิ่งรับรู้ความจริง ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป... ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ ฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป... ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน มันเป็นแค่จินตานาการ ของคนโง่งมงาย เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ 9月23日 รับปริญญาเพิ่งรับปริญญาเสร็จเมื่อวาน เหนื่อยได้ใจมาก
แต่ก็รู้สึกดีนะ สนุกดี เอานาไม่ได้รับกันบ่อย ๆ ครั้งนึงในชีวิต
วันรับจิงเข้าห้องประชุมตั้งแต่ 9.45 แต่เสด็จจิง ๆ ตอน
บ่าย 2 โมง นั่งกันเหนื่อย หลับแล้วหลับอีก แต่พอถึงเวลาจะเข้ารับแล้ว
ตื่นเต้นมากกกก จำไม่ได้แล้วว่าต้อง ก้าวซ้าย ขวา ชิด ซ้าย ขวา ย่อ
นึกไปตลอดทางว่า ห้ามกัมหน้า ห้ามหันหน้าเร็ว
เดี๋ยวรูปออกมาไม่สวย
พอถึงจุดรับที่ 10 มัวแต่มองพระพักตร์จนลืมยืนแขนออกไปเอางาน
กำ นึกได้ต้องรึบยื่นไปเอางานเลย ตอนถอยกลับเค้าให้ถอย
3 ก้าว แล้วย่อ เราจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าก้าวถอยมากี่ก้าว
แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดี ฟ้าหญิง น่ารักมากกกก
ได้ออกจากห้องประชุมก็ 5 โมงกว่า ๆ แล้ว
ออกมาก็รีบถ่ายรูปกันโดยด่วนก่อนที่แสงจะหมด
6月27日 ครึ่งหนึ่ง
6月25日 ไม่ไหวทนถึงเพื่อน ๆ
อย่างที่เพื่อน ๆ รู้ ชั้นได้งานแล้ว
ทำอยุ่ในเครือของดับเบิ้ลเอ
ตอนแรกที่ได้ก็ดีใจนะ ล่ะก็ทำใจไว้แล้ว
เรื่องที่ต้องไปทำที่บางปะกง
แต่..... สิ่งไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้นกะชั้นมากมาย
มันเลวร้ายก็ที่ชั้นคิดเยอะมากกกก
ไปทำงานวันแรกชั้นคิดเรื่องลาออกเลยอะ
ร้องไห้กลับบ้านเลย ม่ายเอาแล้ว ม่ายทำแล้ววววว
แต่พอตั้งสติได้ก็ เอาว่ะ สู้สักตั้ง
ทำ ๆ ไปก่อนสักเดือน เอาเงินเดือนก่อน
แล้วก็จะออก ครายก็ห้ามมะได้
มันผิดคาดทุกอย่างอะ
ไม่มีอะไร นอกจากมอเตอร์เวย์ เศร้ามาก
ร้านเนทก็มะมี ห้างฯ ก็มะมี กำ ๆ
ซ้ำร้าย สิ่งที่เกี่ยวกะบริษัทที่เรารู้มา
ว่าเราจะได้สิทธิอะไรบ้างอะ
ดันเป็นสิทธิที่เด็ก TOP 5 เท่านั้นที่จะได้
เวร มั่ก มาก เออ ชั้นมันผิดที่เอนท์ไม่ติดอะ
อะไรบ้างอะเหรอ
1. เงินเดือนได้มะเท่ากัน เค้าได้เยอะกว่าหลายพันอะ
2. เงินกันดาร , เงิน ตจว. เราไม่ได้ เค้าได้
3. ที่พัก เค้าได้พักที่ดีกว่า
(ใกล้ TOPS ด้วย หรูสุดแล้วสำหรับที่นั้น)
ตอนนี้รู้เท่านี้ เพราะเพิ่งไปทำงานได้ 2 วัน
แต่เด๋วคงรู้เยอะกว่านี้
มาในส่วนที่เป็นที่ทำงานนะ
เวลาไปทำงานถ้าไม่มีรถเป็นของตัวเอง
ก็ต้องอาศัยไปรถ 2 แถว เหมือนรถรับส่ง
นักเรียนแถวบ้าน ไปพร้อมกันกลับพร้อมกัน
เค้าคิดเดือนละ 300 บาท
ส่วนที่กินข้าวของที่ทำงาน มีร้านเดียว
เลือกไม่ได้ ถ้าจะเลือกก็เลือกได้แค่
กิน กะ ไม่กิน
ทำงาน 6 วัน ตั้งแต่ 8.00-17.00
นานมาก เงินโอ.ที.ก็มะมี
แถมวันหยุดก็ไม่ได้หยุดเหมือนปฏิทินเลย
วันเข้าพรรษาเราไม่ได้หยุดอะ
ได้หยุดแค่วันที่ 10 กค อะ ยิ่งพูดยิ่งเศร้า
ส่งเรื่องที่พัก
ชั้นได้พักกะใครก้ไม่รู้
ขอเค้าอยู่กะเพื่อนก็มีแนวโน้วว่าจะไมได้
เนื่องจากทำงานคนล่ะแผนกกัน กำจิง
ห้องก้กว้างดี แต่พี่ที่เค้าอยู่ อยู่ก่อนอะ
เค้ามีไลฟ์สไตล์ มะเหมือนกันอะ
ห้องน้ำ แหยง ๆ ยังไงไม่รู่อะ
ชั้นทำใจตั้งนานกว่าจะกล้าไปอาบน้ำ
เอาว่ะ นี้ยังไม่หมดนะ
ไม่ต้องห่วง ชั้นออกแน่
เมื่อวานเพิ่งไปสอบแบงค์มา
2 แบงค์ ต้องได้สักแบงค์ล่ะ
แล้ววันที่ 18 กค. สอบสัมภาษณ์
ทรัพย์สินฯ รอบ 2 เอาว่ะ
เงินเดือนได้ใกล้ ๆ กันเลย
ชั้นมาทำงานราชการไม่ได้กว่าเหรอ
ทำงาน 5 วัน เลิกงาน 16.30
หยุดเหมือนชาวบ้านเค้า
ได้อันไหนก่อน ชั้นก็ไปเลยอะ 6月14日 อีกครั้งที่ประทับใจ 12 มิ.ย. 49วันนี้มีนัดกะจ๋าไว้ว่าจะไปดูไฟที่ราชดำเนินกัน
ก็เลยนัดเจอกันตอน บ่ายโมงที่อนุสาวรีย์ชัยฯ
เพราะจ๋าอยากไปดูขบวนเรือฯด้วย
โห..... คนเยอะมาก ๆ ไม่รู้จะบอกว่าไงดี
เดินหาที่ดูเรือ ไม่ได้เลย
เดินรอบ มธ.ได้รอบใหญ่ ๆ รอบนึงอะ
สุดท้ายก็ได้ที่ดูกัน คือ ที่ใต้สะพานปิ่นเกล้าฝั่งธนฯ
ในฐานะที่เราเคยดูแล้วก็เลยให้จ๋าปีนป่าย
พยายามหาที่ดูเอาเอง ส่วนเราก็ไปนั่งรอด้านหลัง
ที่ไม่ค่อยมีคนอยู่ จะได้หายใจสะดวกหน่อย
เสร็จจากดูขบวนเรือ ก็ข้ามกลับมาฝั่งพระนคร
จะได้ดูไฟกันต่อ แต่มะทันได้ดูอะ
ตำรวจก็บอกให้รีบ ๆ เดิน เพราะเดี๋ยวเค้าจะปิดถนนกัน
เพื่อเตรียมเส้นทางเสด็จกลับของราชวงศ์ทุกราชวงศ์
พวกเราก็ตื่นเต้นซิ ดีใจอะ ก็เลยรีบเดินไปหาที่นั่งกัน
เพราะบนฟุตบาธฝั่งกองสลากฯ เค้านั่งกันหมดแล้ว
โชคดีนะที่ไปเจอพิมพ์กะน้าพัน ก็เลยได้มีที่นั่ง
แล้วอยู่ ๆ ตำรวจก็บอกว่าให้นั่งบนถนนได้
เท่านั้นล่ะ วิ่งไม่คิดชีวิตเลย เอาจนได้นั่งหน้าสุดอะ
นั่งกันตั้งแต่ยังไม่ 1 ทุ่ม แต่ขบวนเสด็จขบวนแรก
มาตอนประมาณ 2 ทุ่มกว่า ๆ แล้วก็ต้องรอส่งเสด็จ
ให้ครบทั้ง 25 ประเทศก่อน แล้วจึงจะปิดท้ายด้วย
ขบวนเสด็จของราชวงศ์ไทย
โห...ปลื้มมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ได้เห็นในหลวง , พระราชินี
แล้วก็พระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์เลย
ดีใจมาก บอกไม่ถูกเลยไม่คิดว่าจะได้เห็นใกล้ขนาดนี้
ขนลุก น้ำตาซึมกันถ้วนหน้า
แม้จะเห็นแค่แว้บเดียวก็ดีใจแล้ว
ชีวิตนี้ได้มีโอกาสอย่างนี้ก็ถือเป็นบุญมากแล้ว
 เสร็จจากส่งเสด็จแล้ว
ก็เริ่มทำการเดินดูไฟกัน สวยมาก ๆ
ใครอยู่ใกล้ ๆ แล้วไม่ได้ดูนะ ไม่รู้จะบอกว่าน่าเสียดายยังไงแล้ว
ซุ้มเยอะมาก กทม.เค้าจะมีคู่มือดูซุ้มไว้แจกให้ด้วย
จะได้เดินดูให้ถ้วนทั่ว ไม่ขาดตกกันสักซุ้มเลย
ก็เดินกันจากกองสลากไปเรื่อย ๆ
จนถึงอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
เข้า ถ.ราชดำเนินกลาง เดินกันไปเรื่อย จนถึงลานพระรูปฯ
ถ่ายรูปกันจนแบตฯ หมดอะ หนุกมาก
ไหว้พระรูปฯ ขอพรกันเสร็จก็เดินออกมาทาง
วัดเบญจมบพิตรตรงไปถึงวังจิตรลดาฯ
แล้วก็มะไหวแล้ว เพราะปวดฉี่มาก
เดินต่อไปอาจตายได้ อีกอย่าง
วันนี้ก็เดินกันไปไม่มากไม่น้อย แค่ 9 ชั่วโมงเอง
ดีใจที่ได้เกิดมาอยู่ในแผ่นดินของพระองค์
ครั้งนึง...เมื่อได้อยู่ในสายพระเนตรของพระองค์เมื่อวันที่ 9 มิ.ย.49 ที่ผ่านมานี้
ภาพเหตุการณ์ทุกภาพคงยังอยู่ในใจ
ในความรู้สึกของทุก ๆ คนเป็นอย่างดี
เราเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ยังจำภาพเหล่านั้นได้ดี
และจะไม่มีวันลืมได้เลยถึงบรรยากาศต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น
ในวันที่ 9 เราไปถึงลานพระรูปตั้งแต่ 6 โมงเช้า
แต่อาจจะช้าไปสำหรับใครอีกหลาย ๆ คน
เพราะเมื่อเราไปถึง มีคนอยู่ที่นั้นแล้วนับไม่ถ้วนเลย
เราโชคดีมาก ๆ ที่ได้เข้าไปถึงในลานพระรูปฯ
ซึ่งอยู่ห่างจากพระที่นั่งฯ ประมาณ 700 เมตร คงจะได้
อากาศในวันนั้นถือว่าร้อนมาก แต่ไม่มีใครหวั่นเลย
ทุกคนตั้งใจกันมาก ๆ ( ใครไปมาคงรู้สึกได้ )
เมื่อพิธีการเริ่ม อากาศก็เริ่มดีขึ้น ไม่มีแดดเลย
มีลมพัดมาทำให้ทุกคนรู้สึกดีขึ้น เหลือเชื่อมาก
ทุกคนที่ลานพระรูปฯ ตั้งใจดูพิธีการ
โดยผ่านโปรเจ็คเตอร์ด้านนอก และเมื่อถึงเวลา
ที่ในหลวง เสด็จออกมหาสมาคม ณ สีหบัญชร
เป็นภาพที่ทุกคนประทับใจมาก หลายคนถึงกับร้องไห้กันเลย
ถึงแม้จะมองเห็นพระองค์ได้ไม่ชัดนัก
แต่ทุกคนก็ดีใจที่ได้มาอยู่ ณ ที่ตรงนี้ ในวันสำคัญอย่างนี้
บรรยากาศตอนนั้น ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยนอกจาก
"ทรงพระเจริญ"
ที่ดังมาก ๆ ขนลุกเลย ในตอนนั้นไม่มีใครสนใจเลย
ว่าเวลากี่โมงแล้ว พวกเรามาอยู่ตรงนี้กันนานเท่าไหร่
เมื่อทุกคนได้เห็นพระองค์ ความรู้สึกทุกสิ่งอย่างได้หายไป
มีเพียงความรู้สึกปลื้มใจ ดีใจ ตื้นตันใจ
แม้จะไกลตา แต่ใกล้ใจเป็นที่สุด
ดีใจที่ครั้งนึงในชีวิตได้มีโอกาสอยู่ในสายพระเนตรของพระองค์
ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
5月30日 เฮ้อออ กำชั้นจริง ๆและแล้วชั้นก็ได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เพิ่งรู้ตัวนะเนี้ยะว่าเป็นต้นเหตุ
กำ ชั้นจริง ๆ เลย
แต่เอาเหอะมะเป็นไร ตอนนี้ก็เข้าใจกันดีแล้ว
ก็ดีไป เฮ้ออออ จะอะไรกันนัก
เพื่อน ๆ ช่วงนี้กะลังเป็นช่วงสอบข้อเขียนของชั้น
เพื่อน ๆ อวยพรให้ชั้นสอบผ่านซะกะที่นะ
ชั้นจะได้มีงานทำซะที
เออ ทุกคนรู้ไว้
ช่วงต้นเดือนกรกฎา ไอจ๋าจะถือโอกาส
ที่เพื่อน ๆ มางานรับปริญญาน้ำผึ้ง
ให้เพื่อน ๆ ไปช่วยจ๋าย้ายห้องก่อนในวันที่ 5 กค
แล้ววันที่ 6 ค่อยไปงานน้ำผึ้งพร้อมกัน
ดูมันดิ ได้ทีเลย
5月24日 งงจัง เกิดไรขึ้นเนี้ยะวันนี้ไปสอบงานที่ ไทยพาณิชย์มา
ก็ดี สนุกดี ข้อสอบมีหลายพาร์ทอะ
เลขนะไม่ค่อยยากแต่ทำมะทัน
บวกกะลืม ๆ เรื่อง รูท เรื่อง คูณหาร ทศนิยมไปบ้าง
ส่วนเชาว์ก็ดีนะ งง ๆ ดี ใครเคยสอบวัดแววฯ คงรู้ดี
ส่วนอังกฤษก็ตายไปเลย เฮ้ออออออ
ข้ามเรื่องนี้ไปเอาเรื่องเพื่อน ๆ ต่อ
นี่ ๆ บอกหน่อยดิว่าเรื่องไอจ๋า มันเป็นงัย งงว่ะ
ช่วยบอกทีว่าตกลงมันดีกันแล้ว หรือเลิกกันขาดแล้ว
เอาให้แน่ ๆ ไปเลยจะได้รู้ไปเลย 5月15日 อารายกันเนี้ยะช่วงนี้มันเป็นอะไรกันหมด
มันเริ่มเข้าเทศกาลคนเลิกกันแล้วเหรอ
 ทำไมคนรอบข้างเราถึงมีแต่คนเลิกกะแฟน
พร้อม ๆ กัน ใน ช่วงเวลาติด ๆ กันด้วย
พระเจ้า เกิดไรขึ้น ปลอบใจกันมะทันเลย
เฮ้ออออ ไอคนมีแฟนก็เลิกกะแฟนซะงั้น
ไอคนมะมีแฟนก็มะมีต่อปายยยยย
 เอานา คิดไรมา
ฟ้าเค้าส่งมาให้ได้รู้จักกัน
ได้มีเวลาดี ดี ให้ได้จดจำ ก็ดีแล้ว
"เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน"
เอาว่ะ สู้ ๆ กันนะ
 เดี๋ยวก็ผ่านช่วงเวลานี้ไปได้นา
เพื่อนเค้ามีไว้ทำอะไรกันล่ะ 3月9日 หยุดวิ่งตามสักครั้งหากเราหาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่าทำไมเราถึงรักคน ๆ นี้นัก แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง...รักเพราะรัก ฟังดูอาจเลื่อนลอยไร้จุดหมายเกินไป แต่สำหรับคนที่รักกัน เหตุผลเพียงแค่นี้ ก้อเพียงพอที่จะสานต่อความรักให้อยู่ต่อไป แต่กับคนที่เรารักเค้า แล้วเค้าไม่รักเรา ไม่เคยจะมองเห็นแม้แต่คุณค่าในตัวเรา ต่อให้เราหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เค้าเพียงไหน หรือให้เหตุผลมากมายในคำว่ารักที่เรามีให้ เค้าก้อคงมองไม่เห็นมันเหมือนกัน และกับคนประเภทนี้ ยิ่งเราเรียกร้องมากแค่ไหน ก้อจะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจให้กับเราเท่านั้น ถ้าคุณมีความสุขกับมันก้อดีไป แต่สุข...แล้วเหนื่อยใจก้อน่าคิดเหมือนกัน คนเราเหนื่อยแล้วก้อต้องพัก ต้องหาทางออกที่ทำให้เราดีขึ้น กับเรื่องของความรักก้อเช่นกัน เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง... ลองหยุดวิ่งตามเค้าซักครั้ง แล้วมาเดิน(แค่เดิน)ตามตัวเองดูสักหน คุณอาจรู้สึกดีกว่าการต้องวิ่งตามใครคนนั้น Ps... อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้นไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย ... 3月1日 สัมภาษณ์งานมาวันนี้เราไปสัมภาษณ์งานที่ ซี.พี. มา
ก็ดี โดนสัมภาษณ์คนแรกเลย
ตื่นเต้นมากกกกก สั่นอย่างรู้สึกได้
เพราะไม่เคยโดนสัมภาษณ์งานมาก่อนเลย
เราเข้าไปสัมภาษณ์นานมากกก
ก็เพื่อนบอกว่าเราเข้าไปประมาณ 30 นาที
น่าจะได้มั้ง ไม่รู้ซิ
แต่เราว่าไม่น่าจะได้แน่เลย
อีก อาทิตย์นึงเค้าจะประกาศผล
ก็คงเป็นพุธที่ 7 มีนามั้ง
เฮ้ออออ น่าจะควบคุมตัวเองได้มากกว่านี้
จะได้ตอบคำถามได้ดีขึ้น
เอาเป็นว่าถ้าได้ไม่ได้ยังงัย
จะบอกอีกทีนะ
ก็ขอให้ทุกคนที่จะไปสัมภาษณ์งานโชกดีนะ 2月22日 บัญชัหัวบานเพิ่งรู้สึกว่าตัวเองทำบัญชีได้จริง ๆ
ก็ตอนนี้ล่ะ
ทำไมน่ะเหรอ
ก็เราสามารถทำบัญชีแล้วก็ปิดงบได้
แบบว่างบดุลกันเป๊ะเลย ตอนทำโปรเจ็คบัญชีส่งอาจารย์
เพิ่งเสร็จเมื่อวานเลยนะ
เกือบตายแน่ะ เพราะทำมาเป็นอาทิตย์แล้ว งบไม่ลงซะที
ไม่ได้นอนดี ๆ กะคนอื่นเลย ตอนนี้กลายเป็นหมีแพนด้าแล้ว
วันนี้มีสอบเลยทำสอบไม่ค่อยได้ เพราะไม่ได้อ่านหนังสือ
เท่าที่ควร มัวแต่ปิดงบอยู่ อยากจะบ้าตายยยยยย
เอาว่ะ จะจบแล้ว กัดฟันสู้ละกัน
เพื่อน ๆ ทุกคนโชคดีนะ ปิดงบลงล่ะ
ทำสอบให้ได้ด้วย
รักนะ 2月14日 วันแห่งความรักวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ดอกไม้แพงมั่ก ๆ
เฮ้อ!!!!!!!อิจฉาจัง
ส่วนกิฟท์เหรอ
วันนี้ก็ตื่นไปเรียน เสร็จแล้วก็กลับ
มาดู "เพื่อนสนิท" อีกรอบ
ฮืออออ
 ดูแล้วเศร้าอะ
ไม่เห็นมีอย่างนี้บ้างเลย
มีแต่ไปชอบคนอื่น แต่ไม่เห็นมีใครมาชอบเรา
เหมือน ไข่ย้อยเลย........
ดูทีไรก็อยากบอกทุกทีว่า
" ชั้นรักแกว่ะ "
จะได้ยินถึงไม่เนี้ยะ ไกลเหลือเกิน
1月30日 มีอะไรมาให้อ่านได้รับเมลล์นี้มาจากเพื่อนคนนึง
รู้สึกชอบอยากให้คนอื่น ๆ ได้อ่านด้วย
เลยมาใส่เอาไว้
ตรงดีนะ ลองอ่านดู
|
|
|
